Пиппидің ұрыларға қарсы тұруы

Пиппидің қақпа бағанына отырып, ағашқа өрмелеуі

Пиппи, Томми мен Анника Виллекулла вилласының ауласында отырған. Пиппи қақпаның бір бағанына, Анника екіншісіне шығып алса, Томми қақпаның үстіне жайғасып алған. Қақпаның жанында биік алмұрт ағашы өсіп тұр еді. Тамылжыған тамыз айының жанға жайлы күндерінің бірі. Қоршауды жанай өскен алмұрт ағашының жемістері уылжып пісіп, төмен салбырап тұр. Балалар қолын созып, еш қиындықсыз үзіп жей береді. Олар алмұртты қаужап, дәнін көшеге түкіріп тастайды. Виллекулла вилласы қалашықтың ең шетінде орналасқан-тын. Мұнан шыққан көше даңғыл жолға айналып жүре береді. Бұл жердің табиғаты ерекше әдемі болғандықтан, қала тұрғындары мұнда жиі-жиі келгенді ұнататын. Балалар алмұрт жеп, дәнін шырт түкіріп отырған кезде бір қыз көше бойлап келе жатты. Қоршаудың бағанында отырған балаларды көрген ол кілт тоқтай қалды да: - Бұл маңайдан менің әкем өтпеді ме? - деп сұрады. - Іммм, әкең қандай еді? Көзі көк пе? - деді Пиппи оған сұраулы жүзбен қарап. - Иә. - Өте ұзын емес, аласа да емес, орта бойлы ма? - Иә. - Қара қалпағы мен қара туфлиі бар ма? - Дәл солай! - Жоқ, біз ондай кісіні көрген жоқпыз, - деді Пиппи. Еш нәрсе түсініп жарытпаған қыз бала оның жүзіне қарады да, ләм-мим деместен өз жолымен кете барды. Әлі алысқа ұзай қоймаған қызға Пиппи: - Тоқтай тұршы! - деп айқай салды. - Әкең таз ба еді? - Жоға, қайдағы таз! - деп қыз жалт қарады. Жүзінде таңырқау бар. - Ее, онда жолы болған екен, - деді Пиппи алмұрттан бір тістеп. Қыз біраз қарап тұрды да, әрі қарай асыға жүріп кетті. Пиппи оның соңынан тағы айқай салды: - Иығына дейін салбырап тұратын қалқанқұлақ емес пе? - Жоооқ! - Қыз артына таңырқай бұрылды. - Сен не, сондай үлкен құлақпен кетіп бара жатқан адамды көріп пе едің? - Е, жоға. Ондай адамның өткенін ешқашан көрмедім. Мен танитын адамның бәрі құлақпен емес, аяқпен жүреді. - Не деген сөз ұқпайтын ақымақсың! Мен сенен сондай қалқанқұлақ адамды көріп пе едің деп сұрадым. - Жоқ. Ондай құлақ ешкімде жоқ. Бұл жай сандырақ қой. Өзің ойлашы, сондай құлақ бола ма? - деді де ол біраз ойланып, сөзін жалғастырды. - Иә, біздің елде ондай жоқ. Бірақ Қытайда сәл басқаша. Бірде мен Шанхайда бір қытайлықты көрдім. Оның құлағының үлкен болғаны сонша, тура желбегей сияқты. Жаңбыр жауған кезде ол құлағын жамылып алатын да, құп-құрғақ болып рахаттанып отыра беретін. Су болса, құлағы су болады, өзі емес. «Жаңбырлы күндері достары мен таныстары қасында болса, оларды да құлағымен қалқалап, бәрі бірге мұңлы әндер айтып, жаңбырдың басылғанын күтіп отыра беретін. Құлағы үшін бәрі жақсы көретін оның аты Хай Шан еді Ол күн сайын таңертең жұмысқа жүгіріп бара жататын. Ұйқыны жақсы көрген адамның жұмысқа үнемі кешігіу жүретін әдеті ғой. Жел керген екі желкен сияқты құлағы бар оның жүгіріп бара жатқанына қарап тұрудың өзі бір ғанибет еді. Әкесін іздеп жүрген қыз бәрін ұмытып, аузы ашылған қалпы Пиппидің әңгімесін тыңдап қалыпты. Томми мен Анника да жеп отырған алмұрттарын ұмытып кетті. Олар да Пиппидің әңгімесін бар ынтасымен беріле тыңдап кетіпті. - Баласының көптігі сонша, ол тіпті олардың санын да білмейтін. Кенже баласының аты Петтер еді. - Не? Мүмкін емес. Қытайлықтар балаға Петтер деп ат қоймайды, - деді Томми оның сөзін бөліп. - Оның әйелі де солай деген. «Қытайлықтар балаға Петтер деп ат қоймайды» деген. Бірақ оны тыңдайтын Хай Шан ба?! «Петтер болады, әйтпесе мүлдем аты болмайды» деп қасарысқан. Сосын ашуланып құлағын бүркеген күйі, әйелі келісімін бергенше бұрышқа барып отырып алған. - Түсінікті, - деді Анника. - Бүкіл Шанхайда Петтерден өткен бұзық бала болған жоқ. Оның бұзықтығы сондай, тамақ ішкен кезде ол шешесін жылауға дейін жеткізетін. Қытайда қарлығаштың ұясын жейтінін естіген боларсыңдар? Содан анасы баласына деп бір тәрелке қарлығаштың ұясын салып қояды да, «Құлыным, әкең үшін бір қасық ұя жей қойшы» дейтін. Бірақ Петтер аузын ашпай, жемеймін деп басын шайқай беретін. Бұған Хай Шанның қатты ашуланғаны сонша, әйеліне Петтер әкесі үшін құстың ұясын жемейінше басқа тамақ істеме деп тапсырма береді. Хай Шанның айтқаны заң. Содан бастап құдайдың құтты күні Петтерге қарлығаштың ұясы ғана ұсынылып отырды. - Сандырақ, - деді жолда әңгіме тыңдап тұрған қыз. - Иә, дәл сен сияқты Хай Шан да «Сандырақ! Қырсыға бермесе, бала да құстың ұясын жей алады» деген еді әйеліне. Бірақ Петтердің қырсықтығы әкесінен асып түсті. Ол мамыр айынан қазанға дейін аузын ашпай отырып алды. - Сонда ол қалай тірі қалған? - деп аң-таң болды Томми. - Ол тірі қалған жоқ. Өліп қалды ол. Сол қырсық мінезі он сегізінші қазанда түбіне жетті. Он тоғызы күні жерленді. Ал жиырмасы күні бір қарлығаш ұшып келді де, дастарқанда сол күйі тұрған ұяға жұмыртқа салды. Сөйтіп ол ұя ақыр аяғында бір кәдеге жарады әйтеуір, - деді Пиппи көңілденіп. Содан кейін бұған сенер-сенбесін білмей состиып қарап тұрған қызға бұрылды. - Түрің біртүрлі ғой. Саған не болды? Мені өтірік айтып тұр деп ойлап тұрған жоқсың ба? Солай ма? Олай болса кел де, өзіме айт, - деді Пиппи жұдырығымен оған сес көрсетіп. - Жо-жо-жоқ, - деді қыз қорқып кетіп. - Сен өтірік айтып тұрған жоқсың. Бірақ... - Сонда мен өтірік айтып тұрған жоқпын ба? Әй, мен өтірікті суша сапырып жатырмын ғой. Қалай байқамағансың? Сен сонда кішкентай баланың мамырдан қазанға дейін тамақ жемей шыдайтынына сенесің бе? Олар үш-төрт ай тамақсыз шыдауы мүмкін, бірақ мамырдан қазанға дейін... жо-жоқ, шыдамайды. Бұл ақылға сыймайды. Сен мұның өтірік екенін білетін шығарсың? Адамдардың көрінген нәрсені айтып өзіңді адастыруына жол берме. Пиппидің осы сөзінен кейін қыз бұрылып жөнімен кетті, артына қайта қарамады. - Адамдар осынша аңқау болар ма, - деді Пиппи Томми мен Анникаға қарап. - Мамырдан қазанға дейін аш отыру сұмдық қой. Содан кейін алысқа ұзап кеткен қыздың соңынан айқай салды: - Жоқ, біз сенің әкеңді көрген жоқпыз! Соңғы күндері бірде-бір тазды кездестірмедік. Бірақ бар ғой, кеше осы жерден он жетеуі өткен. Өздері жетектесіп алыпты. Пиппидің бағы керемет болатын. Күтім көрмесе де, шалғы тимеген шалғын мен бей-берекет өсіп кеткен ақ, сары, қызыл түсті раушан гүлдері бақтың сәнін келтіріп тұратын. Көздің жауын алатындай жайнап тұрмаса да, олардың жұпар иісі мұрын жаратын. Мұнда жеміс ағаштары аз еді. Есесіне өрмелеуге таптырмас кәрі емендер мен шегіршін көп болатын. Томми мен Анниканың бағындағы ағаштар өрмелеуге жарамайтын. Оның үстіне, олардың ағашқа өрмелегенінен өлердей қорқатын шешелері құлап қалып жазым бола ма деп оларды ағашқа жолатпайтын. Томми мен Анниканың ағашқа қалай шығу керектігін білмейтіні содан еді. Пиппи «Еменге өрмелеуге қалай қарайсыңдар?» деп сұрағанда Томмидің көзі жайнап, қуанып кетті. Анника аздап қорқақтағанымен, емендегі табан тірер бұтақтардың көптігі оның да құлшынысын оятып жіберді. Жерден бірнеше метр көтерілген кезде еменнің діңі екіге айырылған екен. Ағаштың бұл тұсы төбесін емен жапырақтары көмкерген шағын лашық сияқты еді. Үш бала сол жерге жайланып отырып алды. Алып еменнін айқыш-ұйқыш бұтақтарындағы жасыл жапырақтар желмен тербеліп оларды ерекше күйге бөледі. - Мына жерде отырып кофе ішу керек екен. Мен қазір үйге барып 1-2 шыныаяқ кофе дайындап әкелейін, - деп Пиппи төменге түсті. Томми мен Анника алақандарын шапалақтап қуанып кетті. Пиппидің кофесі тез-ақ дайын болды. Ол таңертең ғана пісірген тәтті тоқашын да ала келіпті. Өзі еменнің түбінде тұрып алып ыдыстарды жоғарыға лақтыра бастады. Томми мен Анника оларды қағып алды. Екі шыныаяқтың бұтаққа тиіп сынып қалғаны болмаса, бәрі сәтті болды. Сынған ыдыстардың орнына Пиппи үйден басқасын әкелді. Сосын кезек тәтті тоқаштарға келді. Бұл бір көкке тоқаштар ұшқан күн болды. Бір жақсысы, тоқаш қанша бұтаққа тисе де сынбайды. Ең соңында бір қолына кофе қайнататын шәйнек, қалтасына кілегей құйылған бөтелке мен бір қорап қант салған Пиппи жоғарыға көтерілді. Томми мен Анника өмірінде дәл осындай кофе ішпегендерін айтты. Олар кофені тек қонаққа барғанда ғана ішетін. Міне, олар қазір Пиппидің еменінде қонақта отыр. Анника абайсызда тізесіне кофе төгіп алды. Тізесі жып-жылы болып кетті де, сосын су болып қалды. Анника еш нәрсе етпейді деп қалған кофесін ішіп отыра берді. Кофелерін тауысқаннан кейін Пиппи ыдыстарды жоғарыдан төмен көк шөпке қарай лақтыра бастады. - Қазіргі шыныаяқтың қаншалықты мықты екенін тексеріп көрейін, - деді ол. Бір шыныаяқ пен үш тәрелке аман қалды, қалғандары сынды. Ал кофе қайнататын шәйнектің шүмегі ғана кертілді. Содан кейін Пиппи еменнің ұшар басына өрмелеп шықпақшы болды. Бір кезде: - Мәссаған! Мынаған қараңдаршы! Мұнда үлкен ойық бар екен, - деп айқай салды. Расымен де, еменнің бел ортасында үлкен ойық бар екен. Оның бетін жапырақ жауып тұрғандықтан, ол сырт көзге бірден байқалмайтын. - Ойыққа мен де түсіп көрсем бола ма? - деп айқайлады Томми. Бірақ жауап болмады. - Пиппи, қайдасың? - деп уайымдай бастады ол. - Ағаштың ішіндемін. Мына қуыс жерге дейін созылады екен. Мен бұл жердегі ағаш саңылауынан шөпте жатқан шәйнекті көріп тұрмын. - Сен енді ол жерден қалай шығасың? - деп қорқып кетті Анника. - Мен енді ешқашан шықпаймын, - деді Пиппи айқайлап. - Зейнетке шыққанша осында отырамын. Ал сендер маған күніне бес-алты рет тамақ тасисыңдар. Анника жылай бастады. - Болды, көз жасыңды көлдете берме, - деді Пиппи. - Онан да сен екеуің осында түссеңдерші. Зынданда қамалып отырған тұтқын болып ойнайық. - Жоқ! Ешқашан түспеймін! - деп Анника бәлесінен аулақ дегендей ағаштан тез-тез жерге түсіп кетті. - Анника, мен сені саңылаудан көріп тұрмын, - деп айқайлады Пиппи тағы да. - Шәйнекті басып кетпе, байқа. Ол байғұс шәйнектің ешкімге зияны жоқ. Шүмегінің кертіліп қалғанына ол кінәлі емес. Анника ағашқа жақындап барды да, кішкентай саңылаудан Пиппидің саусағын көрді. Тек содан кейін ғана көңілі орнына түскендей болды. Бірақ әлі де мазасыданып тұрғаны байқалып-ақ тұр. - Пиппи, сен андағы қуыстан шынымен де шыға алмайсың ба? - деп сұрады. Пиппидің саусағы жоғалып кетті де, бірнеше минуттан кейін жоғарыдағы ағаш ойығынан оның жирен шашы көрінді. - Тырыссам шығуға болады екен, - деді ол жапырақтарды қолымен ысырып жатып. - Андағы ойықтан шығу оңай болса, мен де түсіп көрейініші, - деді бағанадан бері не істерін білмей ағашта әлі отырған Томми. - Ең дұрысы, бұл жерге саты ағаш алып келу керек, - деді Пиппи. Ол ойықтан шықты да, сырғанап жерге түсті. Содан кейін жүгіріп барып сатыны әкеліп ойықтың ішіне қойды. Томми ойыққа түсуге қатты асығып, шыдамсызданып кетті. Бірақ ойық тұрған жерге өрмелеп шығу оңай емес екен. Сонда да Томми батылдық танытып ойыққа дейін көтерілді де, ішіне түсіп кетті. Түк те қорыққан жоқ. Анника болса енді ағасын ешқашан көрмейтін шығармын деп қорқып, уайымдай бастады. Сосын ақырын басып ағаштың саңылауына жақындады да, оның ішіне үңілді. - Анника! - деп айқайлады Томми ойықтың түбінде тұрып. - Біздің жанымызға келсеңші. Бұл жер түк те қорқынышты емес. Сатымен төмен түс. - Рас айтасың ба? - Әлбетте, - деді Томми. Анника қорқа-қорқа қайта ағашқа өрмелей бастады. Сосын Пиппидің көмегімен ойыққа жетті. Басында қараңғыға көзі үйренбей, сатымен баяу түсе бастаған оның бойында Пиппидің көмегінен кейін батылдық пайда болды. - Қорықпа, Анника! Мен сені көріп тұрмын. Құласаң, өзім қағып аламын, - деп Томми да төменде дем беріп тұрды. Анника құлаған жоқ. Аман-есен Томмидің жанына жетті. Біраздан соң оларға Пиппи де келіп қосылды. - Керемет қой, ә? - деді Томми қарындасына қарап. Анника ағасының сөзін мақұлдады. Бұл жер ол ойлағандай тас қараңғы емес, саңылаудан жарық түсіп тұрады екен. Анника саңылаудан сығалап, сыртта шөптің үстінде жатқан шәйнектің көрінетін-көрінбейтінін тексеріп көрді. - Бұл біздің жасырынатын құпия орнымыз болады, - деді Томми. - Бұл жерді бізден басқа ешкім білмеуі керек. Олар бізді іздеп таба алмай жүргенде, біз осында отырып алып оларды мазақтап күлеміз. - Иә. Сосын бар ғой, ұзын жіңішке шыбық тауып аламыз да, олар ағаштың жанында отырғанда саңылаудан шығарып түрткілейміз. Олар мұнда жын-елес бар екен деп шошып жүреді сосын, - деп Пиппи де мәз болды. Бұл ойдың үшеуіне қатты ұнағаны сонша, олар алақайлап, бір-бірін құшақтап мәз-мейрам болды. Осы кезде Томми мен Анниканың үй жағынан оларды түскі асқа шақырған қоңыраудың үні естілді. - Қап, үйге шақырып жатыр, - деп Томмидің көңілі түсіп кетті. - Бірақ ертең мектептен кейін біз бірден осында келеміз. - Иә, сөйтіңдер, - деді Пиппи. Сонымен олар қайтадан жоғары көтерілді. Ойықтан бірінші Пиппи, содан кейін Анника, ең соңында Томми шықты. Төмен түскенде де бірінші Пиппи, одан кейін Анника, ең соңында Томми түсті.

Пиппидің табиғат аясына шығуы

- Біз бүгін мектепке бармаймыз, - деді Томми Пиппиге. - Тазалық жұмыстарына байланысты біздің бәрімізді сабақтан босатты. - Пах, шіркін! - деп айқайлап жіберді Пиппи. - Неткен әділетсіздік! Мен, мысалы, еден жуғаным үшін ешқашан демалған емеспін. Мына айғыз-айғыз еденге қараңдаршы өздерің! Маған ешкім демалыс бермесе де жуайын деп жатқанмын бүгін. Енді сен екеуің аяққа оратылмай, үстелдің үстіне шығып отыра тұрыңдар. Томми мен Анника тез-тез үстелдің үстіне шығып кетті. Нильсон мырза да секіріп шығып, Анниканың тізесіне отырып алды. Пиппи бір қазан суды ысытты да, оны түгел еденге төге салды. Содан кейін туфлиін сөреге реттеп қойды да, жалаң аяғына екі щетканы байлап алып, су төгілген еденмен сырғанай бастады. Сосын «Мәнерлеп сырғанаушының нағыз өзімін ғой мен!» деп бір аяғын жоғары көтеріп қалып еді, аяғынан ағытылып кеткен щетка ұшып барып төбеде ілініп тұрған шамның шетін сындырды да кетті. «Бойым тұнған бекзаттық пен биязылық!» деп жолында тұрған орындықтан секіріп өтті. Содан кейін: - Енді еден айнадай жалтырады, - деді де, аяғындағы щеткаларды шешіп тастады. - Сен сонда мына суды құрғатпайсың ба? - деп таңғалды Анника. - Жоға, тұрып-тұрып кеуіп кетеді өзі. Қатып қалатындай күн суық емес қой. Томми мен Анника аяқтарын су қылып алмас үшін абайлап еденге түсті де, сыртқа беттеді. Күннің көзі жарқырап, ауа жып- жылы болып тұрған-тын. Нағыз орманда серуендейтін қыркүйектің жанға жайлы күндерінің бірі. Кенет Пиппи: - Нильсон мырзаны алып орман жаққа барып қайтсақ қайтеді? - деді екеуіне бұрылып. - Алақай! - деп айқайлап жіберді Томми мен Анника қуанғаннан. - Онда сендер үйге барып, аналарыңнан сұранып келіңдер. Ал мен жолға оны-мұны дайындай берейін. Томми мен Анникаға бұл ұсыныс төтенше ұнап кетті. Үйлеріне құстай ұшқан олар көп ұзамай қайта оралды. Бұл кезде иығында Нильсон мырза, бір қолында ұзын арқан, екіншісінде себеті бар Пиппи де оларды қақпа алдында күтіп тұрған болатын. Әуелде тас жолмен жүрген олар қайындар мен орман жаңғағы бұталарының арасындағы әдемі соқпаққа түсу үшін шалғынға бұрылды. Асықпай, табиғатты тамашалай жүріп бір қоршаудың жанына жетті. Қоршаудың арғы жағындағы шалғын көз тартарлықтай әдемі екен. Қоршаудың қақпасының алдында қасқайып бір қара сиыр тұр. Жолаушылардың жолына кесе-көлденең тұрып алған ол орнынан оңайлықпен қозғалмайтын сияқты. Анника айқайлап, Томми да қарап тұрмай шүу-шүулеп көріп еді, сиыр былқ етпеді. Қайта тыныштығымды неге бұзасыңдар дегендей балаларға бақырая бір қарады да тұра берді. Бұл іске енді Пиппи кіріспек болды. Ол себетін жерге қойды да, сиырды жолдан көтеріп ап бір жағына қоя салды. Мұндайды күтпеген сиыр байғұс тұяғы жерге тиісімен бұталардың арасымен аыта жөнелді. - Сиыр деген аты болмаса, нағыз есек сияқты қырсық екен өзі, - деді де Пиппи қоршаудан қарғып кетті. - Ал енді есектердің сиыр сияқты болғанын ойлаудың өді қорқынышты. - Не деген әдемі шалғын! - деп Анника таңданысы мен шаттығын жасыра алмай шалғын үстінде ойнақ салып кетті. Томми Пиппи сыйлаған кішкентай қанжарын шығарып, Анника екеуіне жол жүргенде керек болар деп екі таяқ кесіп алды. Рас, бұтақты кесіп жатқанда бармағын аздап жаралап та алды. Бірақ жігіт емес пе, оған мән бермеді. - Айтқандай, бұл жерден біраз саңырауқұлақ теріп алуға болады, - деді де Пиппи әдемі, қып-қызыл сасық саңырауқұлақты жұлып алды. - Жеуге жарамды ма екен өзі? Мұны ішуге келмейді, ол анық енді. Ішуге келмесе, жеуге келеді де! Ол сасық саңырауқұлақтан бір тістеп алды да, шайнай бастады. - Жеуге келеді екен, - деп қуанып кетті. Сосын: - Жарайды, саңырауқұлақты басқа бір күні теріп, пісіріп жерміз, - деді де тістелген саңырауқұлақты ағаштан да асыра түкіріп жіберді. - Пиппи, себетінде жейтін дәмді бір нәрсе бар ма? - деп сұрады қарны аша бастаған Анника. - Оны саған мың крон берсең де айтпаймын. Әуелі жайланып отыратын жақсы жер тауып алайық. Балалар жайлы жер іздеуге кірісті. Анника дастарқан жайып отыруға таптырмас жер деп үлкен бір жалпақ тас тауып еді, оның үстінде қызыл құмырсқа қаптап жүр екен. - Мен бұл жерде отырмаймын. Өйткені оларды танымаймын, - деді Пиппи. - Иә. Оның үстіне олар шағып әуре қылады, - деп қостай кетті Томми да. - Солай ма? - деді Пиппи, - Онда олардың өздерін шағу керек қой! Бір уақытта Томми бұталардың арасынан жақсы бір көгал тауып алды да, екеуін сол жерге шақырды. - Жо-жоқ, бұл жерге де отырмаймын, - деп Пиппи азар да безер болды. - Бұл жерде менің секпіліме күн түспей қалады. Ал менің сәнімді келтіріп тұрған сол секпіл. Біраз жүргеннен кейін олар жықпыл тасты бір дөңге келді. Дөңнің төбесі құдды балкон іспетті - күншуақ, әрі тегіс екен. Олар сол жерге жайғасатын болып шешті. - Ал мен себеттегі заттарымды шығарғанша көздеріңді жұма тұрыңдар, - деді Пиппи. Томми мен Анника көзін тарс жұмып алды. Олар Пиппидің себетті ашып жатқанын, қағаздың шытырлаған дыбысын естіп тұрды. - Бір, екі, он. Дастарқанға қон! - деді бір кезде Пиппи. Көздерін ашқанда олар тасқа жайып тастаған балық пен ет қосылған сэндвичтен бастап, қант себілген бисквит, кішкентай қоңыр шұжықтар мен үш алмұрт бәліші сияқты неше түрлі дәмді тағамды көріп көздері жайнап кетті. Пиппи тамақ дайындауды әкесінің кемесінде жүргенде сондағы аспаздан үйреніп алған болатын. - Тазалық күні болғаны мұндай жақсы болар ма еді, - деді Томми екі ұртын бәлішке толтырып. - Тазалық күні күнде болса ғой шіркін! - Мен оныңмен келіспеймін. Күнде еден жуатын мен ақымақ емеспін ғой. Анда-санда көңіл көтеріп тұруға болады, бірақ күнде емес. Әйтпесе одан да жалығып кетерміз. Қарны әбден тойған балалар енді күн көзіне қыздырынып, маужырап жатты. - Осы ұшқан қандай болады екен, ә? - деді бір кезде Пиппи жарға көз тігіп. Олардың отырған жері жарлауыт, кәдімгідей биіктеу жер болатын. - Менің ойымша, ұшып үйренуге болады, - деп ол орнынан тұрды. Рас, құласаң оңбай түсесің енді. Сондықтан, бірден биіктен бастамай, осындай аласа жерден бастаған жөн. Мен ұшып көремін ғой деймін. - Қой, Пиппи! - деп Томми мен Анника қатар айқалап жіберді. - Өтінемін, Пиппи, секірмей-ақ қойшы. Бірақ Пиппи жарқабақтың шетінде тұрған еді. Ол қолдарын қанат сияқты жайды да, «Ұшты, ұшты, Пиппи ұшты!» деп төмен қарай ауаға сүңгіді де кетті. Сол сол-ақ екен, артынша гүрс еткен дыбыс естілді. Бұл жерге етпетімен құлаған Пиппи еді. Томми мен Анника жарқабаққа жәбысып жатқан күйі төменге көз жүгіртті. Пиппи болса бұл кезде аспай-саспай орнынан тұрып, тізесін қағып жатты. - Мен қолымды қанат құсап қағуды ұмытып кетіппін, - дейді өзі мәз болып. - Оның үстіне тамақты да тоя жеп алыппын. Осы кезде балалар Нильсон мырзаның жоғалып кеткенін байқады. Ол бір өзі жалғыз серуендеп кеткен сияқты. Балалар оны соңғы рет көргенде, ол себетті тістелеп отырған-тын. Пиппидің ұшқанын көреміз деп жүріп оны мүлде ұмыт қалдырыпты. Енді, міне, ұшты-күйлі жоқ. Пиппи қатты ашуланғаны сонша, бір туфлиін шешіп алды да, тоғандағы суға атып кеп жіберді. - Маймылды бірге ертіп жүрудің түк қажеті жоқ. Аттың бүргесін тазалап, үйде қалғаны дұрыс еді оның, - деп бұлқан-талқан болып, тоғаннан туфлиін іздеп кетті. Тоғандағы су белуардан келеді екен. - Құр жүрмей, шашымды жуып алайын, - деп Пиппи суға қойып кетті. Судың бетіне біраз уақытқа дейін көпіршік шығып тұрды. - Міне, енді шаштаразға барудың керегі де болмай қалды, - деді бір кезде судан шығып. Сосын тауып алған қара туфлиін қайтадан киіп, Нильсон мырзаны іздеуге кірісті. - Жүрген кездегі дыбысымды тыңдаңдаршы, -деді ол күліп. - Көйлегімнен тырс-тырс етіп су тамады, аяқ киімім шолп-шолп етеді. Қызық, ә! Сен де осылай істеп көрсеңші, - деп бұйра шашты, күлгін көйлек киген, сүп-сүйкімді аппақ былғары туфлиі бар Анникаға қарады. - Басқа бір жолы істермін, - деп сыпайы жауап қатты Анника. Олар әрі қарай жүре берді. - Нильсон мырзаға ашуланатын жөніміз бар, - деді бір кезде Пиппи тыныштықты бұзып. Өмірі осы - жоғалып кете береді. Бірде Сурабаяда жүргенімізде менен қашып, бір жесір әйелдің үйіне үй қызметшісі болып орналасып алыпты. Жесір әйел деген жерін өзім қосып жібердім енді... Томми біраздан соң маймылды бөлініп іздейік деді. Анника жалғыз жүргісі келмей біраз тартыншақтап еді, Томми: - Өй, қорқақ! - деп мазақтай жөнелді. Енді мазаққа ұшырағысы келмеген Анника амалсыз бір соқпаққа түсіп жеке кетті. Томми шалғын жақты бетке алды. Ол Нильсон мырзаны таба алмады. Есесіне басқа нәрсе - бұқа тауып алды! Жоқ, керісінше, бұқа оны тауып алыпты. Бұқа Томмиді көрген сәтте-ақ ұнатпады. Бұл бала атаулыны жек көретін ашулы бұқа еді. Басын шайқап-шайқап жіберген бұқа Томмиге тұра ұмтылды. Томми болса, орманды басына көтеріп, алды-артына қарамай зытты. Пиппи мен Анника оның дауысын естіген бойда көмекке ұмтылған. Бірақ бұл кезде Томмиді қуып жеткен бұқа оны мүйізіне іліп алып лақтырып жіберген еді. Пиппи: - Өй, ақымақ бұқа! - деді де еңіреп жылап тұрған Анникаға қарады. - Мұнысы несі екен. Томмидің аппақ жейдесін кір қылатын болды ғой. Қазір барып ақылсыз жануарды сабасына түсірейін. Солай деді де бұқаға жүгіріп барып, құйрығынан тартып қалды. - Кедергі келтірсем, кешірім өтінем, - дегені сол еді, бұқа артына қарап бұрылды. Мұның мүйізін аңсап мұнда тағы бір бала тұр екен. - Кедергі келтіргеніме кешірім сұрап тұрмын, - деді Пиппи тағы да. - Жолыңызды бөгегенім үшін де айып етпеңіз. Бұқадан осылай кешірім сұраған Пиппи бұқаның бір мүйізін сындырып тастады. - Биыл сыңар мүйіз сәнде екен. Бұқалардың көбі бір мүйізбен жүр. Кейбіреуі тіпті екеуін де алып тастаған, - деді де оның екінші мүйізін де қағып алды. Мүйізді сындырғанда ауруды сезінбегендіктен, бұқа одан айырылғанын білген де жоқ. Сонда да басын қатты шайқап-шайқап жіберді. Пиппидің орнында басқа бала болса, бұқаның бұл әдетін көргенде зәресі зәр түбіне кететін еді. - Ха-ха-ха, қытықтамашы мені, - деп ішек-сілесі қатып өзін тоқтата алмай күле берді Пиппи. - Мен қытыққа шыдамаймын. Ха-ха. Тоқта деймін, тоқта. Қазір күліп-күліп жарылып кетпейін. Бірақ бұқаның оны тыңдап, тоқтайтын түрі көрінбейді. Ақыры Пиппи секіріп оның арқасына отырып алды. Оған көніп, жуаси қалатын бұқа ма? Пиппидің арқасына мініп алғанына ол одан бетер ашуланды. Ары бұлқынып, бері бұлқынып, арқасына кенедей жабысып алған кішкентай қызды түсіріп тастамақ болды. Бірақ Пиппи тақымын қысып алып, міз бақпады. Бұқа беті ауған жаққа қаша жөнелді. Ашу қысқан оның тұмсығынан тіпті бу шығып кетті. Екі қолын көтеріп алған Пиппи болса айдалада қорыққаннан дір-дір етіп тұрған Томми мен Анникаға қол бұлғап қояды. Бұқа ары жүгірді, бері жүгірді, бірақ Пиппиді сол беті үстінен түсіре алмады. - Шүу, жануар, шүу! Қараңдар, мен досыммен бірге билеп жүрмін! - деді Пиппи айқайлап. Ақыры бұқа сілесі қатып шаршады да, жер бетіндегі кішкентай баланың бәрі жоқ болып кетсе ғой деп ойлап, жерге жата кетті. Жалпы ол кішкентай балаларды керек деп ойлап көрмепті. - Енді көз шырымыңды алайын дедің бе? - деді Пиппи дауысын жұмсартып. - Жарайды, онда сенің мазаңды алмаймын. Жайлы жатып, жақсы тынығып ал. Ол бұқаның арқасынан түсті де, Томми мен Анниканың жанына келді. Томми біраз жылаған сияқты. Қолын жарақаттап алған екен, қарындасы қамқорлық танытып, ағасының қолын бет орамалымен таңып қойыпты. - О, Пиппи! - деп қуанғаннан айқайлап жіберді Анника Пиппи келгенде. - Тссс! - деп сұқ саусағын ерніне тақап сыбыр етті Пиппи. - Бұқаны оятып алмайық. Ол ұйықтап қалды. Оятып алсақ, қатты ашуланып жүрер. - Нильсон мырза! Нильсон мырза, қайдасың? -деп бар дауысымен айқай салды Пиппи сол сәтте-ақ өз ескертуін ұмытып. - Үйге қайтуымыз керек! Нильсон мырза шынымен биік қарағайдың ұшар басына шығып алған екен. Өз құйрығын өзі тістелеп, не істерін білмей отырған сияқты. Кішікентай маймылға мұндай үлкен орманда жалғыз қалу оңай соқпасы анық. Ол бұтақтар арқылы тез-тез секіріп төмен түсті де, Пиппидің иығына отырып алды. Содан кейін қамыс қалпағын алып, балаларға бұлғап қойды. Ол мұндайды әдетте қуанған кезде істейтін. - Демек үй қызметшісі болғың келмеген екен ғой, - деді Пиппи оның арқасын сипалап. - Шындығында, ол өтірік болатын. Бірақ шындық өтірік болмайды ғой. Ал егер ол солай болса, онда біздің Нильсон мырза шынымен де Сурабаяда үй қызметкері болған болып шығады! Енді үйге барғанда тефтелиді кімнің жасайтыны белгілі болды. Олар үйлеріне қайтты. Пиппидің үсті-басы әлі малмандай су еді. Томми мен Анника бұқаның әлегі болмаса, көңілді өткен күннің әсерімен мектепте үйренген әндерін шырқады. Күздің басы болса да, жазға арналған әнді шырқаудың еш сөкеттігі жоқ көрінді. Ән салып келеміз, Әлемді көреміз. Бойда - күш, батылмыз, сенеміз. Ән саламыз, алақай, алақай! Әнімізге қосыл, балақай! Жалқауланба, Үйде қалма. Тоқтап қалмай, бас алға. Биікке, биікке талпынып өрлей бер, Бойыңда, ойыңда талабын барда. Ән саламыз, алақай, алақай! Әнімізге қосыл, балақай! Пиппи бұл әнді басқаша шырқап келеді: Мен келемін, келемін, Әнімді айтып беремін. Үсті-басым су-су, Шалп, шалп, шалп! Туфлиім суға толы, Шолп, шолп, шолп! Тәтті бәліш жегенді ұнатамын, Жаһанға жайылған бар атағым! Енді, міне, келемін, Үсті-басым су-су, Шалп, шалп, шалп! Туфлиім суға толы, Шолп, шолп, шолп!

👀 1 адам оқыды

Пиппидің циркке баруы

Шағын қалашыққа цирктің келгені сол еді, бала атаулының бәрі ата-аналарынан циркке ақша сұрап мазаларын ала бастады. Олардың арасында Томми мен Анника да бар еді. Олар ақкөңіл әкелерін көндіріп, одан бірнеше күміс крон алды. Ақшасын уысына қысып алған балалар қуаныштары қойнына сыймай Пиппидің үйіне қарай құстай ұшты. Пиппи бұл кезде террасада атының жанында отырған еді. Ол атының құйрық-жалын тарап, өріп, оған әдемі қызыл бантиктер тағып отырған-тын. - Бүгін мұның туған күні сияқты. Сол себепті әдемі боп жүру керек бүгін, - деді ол достарын көріп. - Пиппи, - деді Томми ентігін баса алмай. - Пиппи, бізбен бірге циркке барасың ба? - Сендермен қайда болса да баруға дайынмын, - деді Пиппи. - Бірақ серік мырзаға баратын-бармайтынымды білмеймін. Өйткені оны танымаймын. Ол өзі жақсы адам ба? - Қайдағыны айтпашы, Пиппи. Ол адам емес. Ол көпшілік тамашалайтын қызықты думан. Онда жылқылар, клоундар, арқанмен жүретін сүйкімді арулар өнер көрсетеді, - деп түсіндірді Томми. - Бірақ оған ақша төлеу керек, - деді Анника алақанындағы ақшасын көрсетіп. Оның екі кроны мен екі он бес эресі бар еді. - Бұл дүниеде менен бай адам жоқ қой, - деді Пиппи. - Сендердің серік мырзаларыңды мен сатып алатын шығармын осы. Бірнеше атқа бұл үй тарлық етеді рас. Клоундар мен аруларыңды кір жуатын шоланға орналастырармын. Аттарды қайтсем екен енді? - Саған дауа жоқ екен, - деп Томми қолын бір сілтеді. - Цирк деген сатып алатын нәрсе емес. Ол соны көргенің үшін ақша төлейтін жер. - Масқара! - деді де Пиппи көзін жұмды. - Көргенің үшін ақша төлеу деген не сұмдық? Әй, мен дегенің күніне қаншама нәрсе көремін. Көрген дүниемнің бәріне ақша төлей берсем, шашым жетпейді ғой оған. Ол бір көзін ақырын сығырайтып ашты да, көзінің қарасын айналдырып-айналдырып, айналасына қарай бастады. - Ал қанша ақша төлеуге тиіспін? Мен әзір ғана көп нәрсе көріп үлгердім. Томми мен Анника екі жақтап Пиппиге цирктің не екенін зорға түсіндірді. Содан кейін барып Пиппи үлкен сөмкесінен бірнеше алтын алып шықты. Содан кейін үлкен дөңгелек қалпағын киіп, достарымен жолға шықты. Циркке ағылған адам көп. Кассаның алды ұзын-сонар кезек. Ақыры Пиппидің де кезегі келді. Ол кассаға басын сұғып, сол жерде отырған кексе әйелге қарап: - Сізге қарағаным үшін қанша төлеуім керек? - деді. Кассир әйел басқа елден келген адам болғандықтан, Пиппидің не айтқанын түсінбеді. Тек Пиппиге күлімдеп қарады да, тілі бұралып: - Кіскентай кыз, жаксы орындар бес крон, орташа орындар үш крон, одан кейінгісі бір крон, - деді. - Түсінікті, - деді Пиппи. - Онда сіз де арқанмен жүремін деп уәде беріңіз. Томми Пиппиге қарады да, үш крондық орыннан ал деді. Пиппи кассадағы әйелге алтын тиын берді. Әйел оған күмәндана қарады да, сенімді болу үшін тиынды тістеп көрді. Ақыры оның таза алтын екеніне көзі жеткен соң, Пиппиге билет пен артылған ақшаң деп біршама күміс тиын ұсынды. - Мұның бәрін салдыратып не істеймін?! Өзіңіз ала беріңіз. Есесіне, мен сізге екі рет қарап аламын, - деп Пиппи тиынның бәрін әлгі әйелге бере салды. Пиппи артық ақшаны алмаймын деп азар да безер болғандықтан, кассир оған бес крондық алдыңғы қатардың билетін берді. Сосын қосымша бір эре де алмастан, Томми мен Анникаға да жақсы орынның билетін ұсынды. Осылайша Пиппи мен оның достары цирктегі ең жақсы орындарға жайғасты. Барқытпен қапталған креслолар тұп-тура цирк аренасының алдында еді. Томми мен Анника отырған орындарында шыр айналып, өздерінен алыста отырған сыныптастарына қол бұлғады. - Мынау өзі нағылған шатыр? - деп Пиппи циркке таңғала қарады. - Еденнің үстіне жаңқа төгіп тастағаны несі? Өзім де соншалықты кірпияз емес едім, бірақ мыналары шектен асқандық енді. Томми оған циркте аттардың жүгіріп, секіруіне ыңғайлы болу үшін осылай жаңқа төгіп қоятынын айтты. Балконда отырған музыканттар кенет марш ойнай бастады. Пиппи қуанғаннан қолын қатты шапалақтап, орнынан бірнеше рет тұрып та кетті. Сосын: - Музыкаға да ақша төлеу керек пе? Әлде оны тегін тыңдай береміз бе? - деп сұрады Анникадан. Дәл осы сәтте шымылдық ашылып, үстіне қара түсті фрак, қолына ұзын қамшы ұстаған цирк директоры ортаға шықты. Оның соңын ала аренада басына қызыл үкі қадап қойған екі аппақ сәйгүлік пайда болды. Директор қамшыны шарт еткізіп сермеп қалғанда, аттар алдыңғы аяқтарын көтеріп алаң жақтауына тұра қалды. Аттардың бірі балаларғы тым жақын тұрып қалыпты. Анникаға бұл ұнамады. Ол қорыққанынан креслоның арқалығына жабысып алды. Ал Пиппи болса алға ұмсынып, қос қолымен аттың тұяғын қысып ұстап алды да: - Сәлем бердік! Менің тұлпарым саған сәлем айтып жатыр. Бүгін оның туған күні. Бірақ мен гүлдермен онын жалын емес, құйрығын сәндеп қойыппын, - деді көзі жайнап. Бірақ Пиппиге атты жіберуі керек болды. Өйткені директор қамшысын тағы да сілтеп қалып еді, аттар аяғын түсіріп алаңды айналып шаба жөнелді. Қойылым аяқталғаннан кейін директор көрермендерге қарап ізетпен иілді. Аттар да үкі таққан бастарын еңкейтіп, мезірет білдірді. Сол сәтте шымылдық тағы ашылып, алаңға сүлік қара ат шауып шықты. Оның арқасына жасыл жібек шалбар киген әдемі қыз тұрып алыпты. Цирк бағдарламасында оның есімі Карменсита деп жазылған екен. Ат алаңды айнала шауып жүр. Аттың үстінде тұрған Карменсита күлімсіреп қояды. Ат Пиппи отырған тұстан өтіп бара жатқанда кенет әуеде бір нәрсе пайда болғандай болды. Ол «бір нәрсе» Пиппи болатын. Пиппи сүлікқараның үстіне секіріп мінді де, Карменситаның артына тұра қалды. Оқыс жағдайға Карменсита бикештің қатты таңқалғаны сонша, ол сәл болмағанда аттан ауып қала жаздады. Содан кейін ашуланып, қолымен Пиппиді құлатып жіберуге әрекет жасады. Бірақ Пиппи міз бақпады. - Сабыр ет, - деп айқайлады оған Пиппи, - мен де біраз көңіл көтерейін де! Атқа мінген саған ғана ұнай ма екен? Сен ғана емес, залда отырғанның бәрі бұл үшін ақша төледі. Енді Карменсита бикештің өзі аттан секіріп түспек болды. Бірақ тас қып құшақтап алған Пиппи оның ойын жүзеге асырмады. Көрермен қыран-топан күлкіге қарық болды да қалды. Күлмей ше, Карменситаның қасындағы жирен шашты қыздың аяғындағы үлкен туфли арнайы цирк қойылымына тігілгендей-ақ еді. Күлмеген бір адам - цирк директоры қызыл униформа киген қызметшілерге аттарды тоқтатыңдар деп бұйрық берді. - Қап, қойылым бітіп қалды ма не? - деп сұрады Пиппи. - Әжептәуір көңілденіп-ақ қалып едік! - Жаман кыз, мен циркімнен кет сен! - деп тісінің арасынан сыздана тіл қатты директор. Пиппи оның өзіне кінәлай қарады да: - Маған несіне ренжисің? Мұндағылардың бәрін көңіл көтеру үшін келді екен десем. Әлде олай емес пе? - деп сұрады. Пиппи аттан секіріп түсті де, өз орнына отырды. Оған униформа киген екі адам келіп, қолынан жетектеп цирктен шығарып тастамақ болды. Бірақ ол қолдарынан келмеді. Пиппи креслоға жабысып отырып алғаны сонша, ешқандай күш оны орнынан тұрғыза алмады. Қызметкерлер тағы біраз әуреленіп көрді де, еш қайран болмағасын, иықтарын қиқаң еткізді де өз жөндеріне кетті. Бұл кезде келесі қойылым басталған еді. Ортаға Эльвира бикеш шығып, керіліп тұрған арқанға жақындады. Үстіне күлгін түсті көйлек киіп, қолына қолшатыр ұстаған ол аяғын әдемі басып арқанның үстімен жүрді. Содан кейін әр түрлі акробаттық трюктер жасай бастады. Бұл расында да әдемі қойылым болатын. Ең соңында Эльвира бикеш бәрін таңғалдырып, арқанның үстімен шаян құсап кері жүрді. Ол сөйтіп арқанның шетіне жеткенде ол жерде Пиппи тұрған еді. Пиппи: - Ал енді мен өтіп көрейін, жол беріңіз, - деді өзіне қатты таңырқап қарап қалған Эльвира бикешке. Эльвира бикеш оған еш нәрсе деп жауап бермей, төмен қарай секіріп түсті де, цирк директорының мойнынан құшақтай алды. Сөйтсек, бұл кісі оның әкесі екен. Директор Пиппиді ұстауға бұл жолы екеу емес, бес бірдей қызыл униформа киген қызметшіні жұмсады. Сол сол-ақ екен, көрермен шулап қоя берді. Олар: - Жирен шашты қыз да қойылым қойсын! - деп аяқтарын тарсылдатып, қолдарын шапалақтады. Пиппи арқанның үстімен жүріп өтті. Бәрі Эльвира бикештің қойылымы мынаның жанында түкке жарамай қалғанын көрді. Ол арқанның ортасына келген кезде бір аяғын тік көтеріп алғаны сонша, қолақпандай кең туфли оның төбесінде тұрған қалқа сияқты болды да қалды. Содан кейін көтеріліп тұрған аяғын сәл бүгіп, туфлидің өкшесімен құлағының артын қасыды. Бірақ мұның бәрі цирк директорына мүлде ұнамады. Ол енді бұл қыздан қалай да құтылудың амалын іздей бастады. Сосын арқанды тартып тұрған құрылғының жанына барды да, иінтіректі босатып жіберді. Ол арқан босаған кезде Пиппи құлап түсетін шығар деп ойлаған, бірақ олай болмады. Босап қалған арқанды Пиппи әткеншек қылып тепті. Ол қатты-қатты биікке тербетіліп тұрып, директордың тұп-тура арқасына секіріп түсті. Күтпеген жағдайдан қорқып кеткен директор бір орында шыр айналды. - Міне, ат деп осыны айт, - деп көңілдене айқай салды Пиппи. - Бірақ мұның басында қызыл үкі жоқ екен. Біраз көңіл көтерген Пиппи Томми мен Анниканың жанына барайын деп шешті. Ол директордың арқасынан секіріп түсті де, маңғаздана орнына отырып келесі қойылымды күтті. Бірақ директор сахна сыртында біраз бөгеліп қалды. Күтпеген жағдайдан кейін су ішіп, етек-жеңін түзеп, шашын ретке келтірген ол көрермен алдына шығып, ізетпен иілді. - Аса курметті канымдар мен мирзалар! Қазір сиздер табиғаттың ерекче бір жаратылысына куә боласыздар. Әлемдегі ең кушті адам! Жауырыны жерге тимеген палуан - Адольф! Қарсы алыңыздар! Адольф палуан! Музыка ойнап, алаңға жылтырағы бар тар шалбар киген, бұлшықеті бұлтыңдаған палуан атып шықты. Иығына қабыланның терісін асып алған Адольф көрерменге иіліп сәлем беріп тұрып, ыржиып күлді. Директор мырза «Мына булшык ет караныздаршы!» деп палуанның бұлт-бұлт еткен білегінен ұстап қояды. - Канымдар мен мирзалар! Менде сиздерге бір гирамат усыныс бар. Мен мина Адольф палуан жеңген адам жуз крона акша беремін! Тауекел итетін ким бар? Кане? Жуз крона акша! Ортаға ешкім шыға қоймады. - Ол неге түсініксіз сөйлейді? Не деп жатыр, а? - деп сұрады Пиппи оның не дегенін түсінбей. - Мына палуанды жеңген адамға жүз крон беремін дейді, - деп түсіндіріп берді Томми. - Маған салса, мен оның қос жауырынын да жерге тигізе аламын. Бірақ оның осылай тұра бергені жақсы сияқты. Қарашы, өзі қандай сүп-сүйкімді. - Пиппи, мақтана бермеші. Әлемдегі ең мықты жігіт ол, - деп сыбырлады Анника. - Ең мықты жігіт болса, жігіт шығар. Бірақ әлемдегі ең мықты қыз мына менмін, - деді Пиппи. - Осыны естен шығармаңдар! Бұл кезде Адольф ауыр гір тастарын көтеріп, жуан темірлерді иіп, өз мықтылығын паш етіп жатқан еді. - Мирзалар! - деп жан-жағына айнала қарап тағы да жарсалды директор. - Шинымен де, Адольфпен белдесетін ешким жок ма? Онда мына жуз кронды калтама салып кояйын! - деп қағаз ақшаны бәріне көрсетіп бұлғап-бұлғап қойды. Осы кезде шыдамы таусылған Пиппи: - Мен бұған жол бере қоймаспын! - деп алаңға атып шықты. Директор тағы да Пиппиді көргенде ашуға булықты: - Жогал! Козиме коринбей кит бул йерден! - деп айқай салды. - Маған неге сонша ашуланасыз? Мен бар-жоғы Адольф палуанмен күресейін деп шықтым ғой, - деп Пиппи оның не үшін айқайлап, ашуланғанын түсінбей қалды. - Мина сукимсиз кызда уят жок! Жоғал! Айтпесе, Адольф кулинді кокке учират! - деп ашуын баса алмай қалшылдап кетті. Бірақ Пиппи директордың сөзін кұлағына қыстырған да жоқ. Ол Адольфтың алдына барып, құрмет көрсетіп оның қолын алды. - Күш сынасып көреміз бе, қалай? - деді содан кейін күлімсіреп. Адольф түк түсінбей, оған аң-таң кейіпте қарады да тұрды. - Ескертіп қояйын, бір минуттан кейін бастай беремін, - деді Пиппи. Солай істеді де. Бір минут өткеннен кейін Пиппи палуанды тарпа бас салды... Бірақ қапелімде не болып кеткенін жұрт аңғармай қалды... Бір қараса, Адольф тырапай асып кілемде жатыр. Палуан орнынан ұшып тұрды. Түрі түтігіп кеткен. - Жарайсың, Пиппи! - деп айқайлады Томми мен Анника. Олар айқайлағасын, көрермен де айқайлай бастады: - Жарайсың, Пиппи! Жарайсың! Аренаның жақтауында отырған директор ызадан қос қолын кезек-кезек уқалай берді. Бірақ Адольф палуан одан бетер ашулы еді. Ол өз өмірінде дәл бұлайша масқара болып көрмеген-ді. Қазір ол мына жирен шаш қызға өзінің кім екенін көрсетеді! Адольф Пиппиге қарай тұра жүгірді де, қуатты қолдарымен оны қапсыра құшақтап жерге алып ұрмақ болды. Бірақ Пиппи тұрған орнынан былқ етпеді. Құламақ түгіл, жартас сынды тұрған орнынан қозғалған да жоқ. - Қане, тағы бір рет байқап көр! Қане! - деп қайта Адольфқа дем беріп тұрды. Бір кезде Пиппи оның өзін қапсыра құшақтаған екі қолын екі жаққа итеріп, өзін алып ұрды. Содан кейін ол орнынан тұрғанша күтті. Палуан да ұзақ күттірмеді, ашуланып орнынан ұшып тұрды да, қайтадан Пиппиге қарай арындай жүгірді. - Тум-ти-тум-ти-тум! - деп айқай салды Пиппи. Цирктегі барлық көрермен бас киімдерін аспанға лақтырып аяқтарын тарсылдатып, құлақ тұндырардай айқайға басты: - Жарайсың, Пиппи! Жарайсың, Пиппи! Адольф палуан Пиппиге үшінші рет ұмытылған кезде Пиппи оны көтеріп алып аспанға атып жіберді де, қайта қағып алып, көтерген күйі алаңды айналып шықты. Содан кейін кілемнің үстіне тастай салып, тұрып кетпесін деп тізесімен басып тұрды да: - Ал, палуаным, осымен доғарайық. Ендігісі көңілді болмай қалады, - деді. - Пиппи жеңді! Пиппи - жеңімпаз! - деп көрермен шу-шу етті. Адольф палуан ұялғаннан бетін басқан күйі алаңнан жүгіріп шығып кетті. Ал цирк директоры Пиппиге шайнамай жұта салатындай ыза болып тұрса да, жүз кронды беруге мәжбүр болды. Ол көптің көзінше: - Жуз кронаңыз, ханим, - деп сыпайылық танытқан болды. - Бұл бопыр қағаздарды не істеймін мен? Қажет болса, өзің салып қой қалтаңа, - деді де Пиппи орнына барып отырды. - Мына цирк дегенің қызықсыз екен ғой, - деді сосын Томми мен Анникаға қарап. - Мен одан да біраз мызғып алайын. Көмегім керек болып жатса, оята саларсыңдар. Пиппи креслоға жайланып отырып алды да, көзін жұмды. Клоундар, семсер жұтқыштар мен өзге өнерпаздар Томми мен Анника сияқты көрерменге өз өнерлерін көрсетіп жатқанда, Пиппи қорылдап ұйқыға басты. - Менің ойымша, бүгін ең жақсы өнер көрсеткен Пиппи болған сияқты, - деді Томми Анникаға сыбырлап.

👀 1 адам оқыды